بوسنتان بعنوان درمان کمکی در پرفشاری خون ریوی نوزادان

بوسنتان بعنوان درمان کمکی در پرفشاری خون ریوی نوزادان

خلاصه مقاله:


هدف: بررسی اثربخشی، ایمنی و فارماکوکینتیک آنتاگونیست گیرنده اندوتلین بوسنتان به عنوان درمان کمکی برای نوزادان مبتلا به پرفشاری خون ریوی (PPHN).

طراحی مطالعه: این کار آزمایشی سه فازی، مولتی سنتر، رندم، کنترل شده با پلاسبو (FUTURE-4) بود. بیماران واجد شرایط  بیشتر از ۳۴ هفته بارداری و کمتر از۷ روزه بودند، درمان با اکسید نیتریک استنشاقیINO() (بیشتر و مساوی ۴ ساعت) دریافت کردند و نارسایی تنفسی مداوم (شاخص اکسیژنی [OI] ≥ ۱۲) داشتند. سپس بوسنتان به میزان ۲ میلی گرم / کیلوگرم یا پلاسبو از طریق لوله بینی دو بار در روز به مدت ۴۸ ساعت و تا ۱ روز پس از برداشتن INO داده شد.

نتایج: ۲۱ نوزاد داروی مورد مطالعه (۱۳ بوسنتان، ۸ دارونما) را دریافت کردند. در مقایسه با گروه دارونما گروهی که تحت درمان با بوسنتان قرار گرفتند OI متوسط بالاتری نسبت به بیس لاین و نیاز بیشتر به داروهای وازواکتیو داشتند. در گروه تحت درمان با بوسنتان یک مورد شکست در درمان (نیاز به extracorporeal membrane oxygenation) اتفاق افتاد. زمان برداشتن از INO یا تهویه مکانیکی بین گروهها تفاوت نداشت. بوسنتان به خوبی قابل تحمل بود و اثرنامطلوب بر فشار خون سیستمی یا سطوح ترانس آمیناز کبدی نداشت. کم خونی و ادم در بیماران دریافت کننده بوسنتان بیشتر بود. غلظت خونی بوسنتان در روز ۱ کم و متغیر بود و در روز ۵ به حالت پایدار رسید.

نتيجه گيري: بوسنتان دارويي است که به خوبي تحمل مي شود، اما اكسيژناسيون يا نتايج ديگري را در بيماران ما با PPHN بهبود نبخشید. این اثر ممکن است مربوط به جذب تاخیری بوسنتان در شروع درمان نوزادان بحرانی یا بیماری بسیار شدید نوزادان دریافت کننده بوسنتان باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهارده − 11 =

EnglishIran