دانستنی های سلامت, سرطان

سرطان رحم و روش های پیشگیری از آن

سرطان رحم

یکی از مهمترین سوالاتی که در بین خانم ها مطرح است این است که علت ابتلا به سرطان رحم چه می باشد؟ علائم سرطان رحم چیست؟ طول عمر بیماران مبتلا به سرطان رحم چقدر است؟آیا سرطان رحم همان سرطان دهانه رحم می باشد؟ آیا سرطان رحم کشنده است؟ ما امروز در مجله فاران شیمی به بررسی نکات مربوط به رحم می پردازیم پس با ما همراه باشید.

سرطان رحم

 رشد غیرطبیعی و غیر قابل کنترل سلول‌ها در رحم می‌تواند منجر به بروز این نوع سرطان شود.

هر کسی که رحم داشته باشد ممکن است به این سرطان مبتلا شود. این شامل زنان، مردان ترنس، افراد غیر باینری و افراد بین‌جنسی دارای رحم می‌شود. اگر رحم خود را (هیسترکتومی) عمل کرده باشید و رحم نداشته باشید، به سرطان رحم مبتلا نمی‌شوید.

دو نوع اصلی آن وجود دارد. سرطان آندومتر از پوشش داخلی رحم (آندومتر) شروع می شود و حدود ۹۵٪ از موارد را تشکیل می دهد. و سارکوم رحم که در بافت عضلانی (میومتر) ایجاد می شود و شکل نادرتر این سرطان است. سرطان رحم اغلب به عنوان سرطان آندومتر شناخته می شود زیرا شایع ترین شکل آن است.

علائم سرطان رحم

خونریزی غیرمعمول واژینال، به ویژه هر خونریزی بعد از یائسگی شایع ترین علامت سرطان رحم است.

 سایر علائم رایج:

  • پریودهای سنگین تر از حد معمول یا تغییر در عادات ماهیانه شما
  • خونریزی واژینال بین پریودها
  • پریود هایی که بدون وقفه ادامه می یابد

علائم با رواج کمتر:

  • ترشح آبکی که ممکن است بوی نامطبوعی داشته باشد
  • کاهش وزن غیر قابل توضیح
  • مشکل در ادرار کردن یا تغییر در عادت روده
  • درد شکم

این علائم ممکن است به دلایل دیگری نیز ایجاد شود، اگر نگران هستید با پزشک مشورت کنید.

علل سرطان رحم

برخی از عواملی که می توانند خطر ابتلا به آن را افزایش دهند عبارتند از:

  • سابقه خانوادگی سرطان تخمدان، رحم یا روده
  • داشتن یک بیماری ژنتیکی مانند سندرم کاودن یا سندرم لینچ
  • تومورهای قبلی تخمدان یا سندرم تخمدان پلی کیستیک
  • استفاده از استروژن تنها بعنوان درمان جایگزینی هورمون یا درمان باروری
  • سابقه پرتودرمانی لگن
  • مصرف تاموکسیفن برای درمان سرطان سینه (مزایای درمان سرطان سینه معمولاً بیشتر از خطر سرطان رحم است)
  • یائسگی (بعد از سن ۵۵ سالگی)
  • پوشش ضخیم دیواره رحم (هایپرپلازی آندومتر)
  • هرگز بچه دار نشدن
  • شروع زودرس پریود (قبل از سن ۱۲ سالگی)
  • داشتن فشار خون بالا
  •  دیابت
  • اضافه وزن یا چاق بودن

تشخیص سرطان رحم

روش های تشخیص این بیماری:

  • معاینه ی جسمی

پزشک ممکن است شکم شما را از نظر تورم بررسی کند. برای بررسی رحم، پزشک در حالی که روی شکم شما فشار می‌آورد، دو انگشت را داخل واژن قرار می‌دهد، یا ممکن است از ابزاری (اسپکولوم) استفاده کند که دیواره‌های واژن را باز می‌کند (شبیه به آزمایش غربالگری دهانه رحم).

  • سونوگرافی لگن

سونوگرافی لگن از امواج صوتی برای ایجاد تصویری از رحم و تخمدان ها استفاده می کند. امواج صوتی هنگامی که با چیزی متراکم مانند تومور یا اندام برخورد می کنند بازتاب می یابند. سپس یک کامپیوتر از این پژواک ها تصویری می سازد. سونوگرافی لگن را می توان به دو روش انجام داد و اغلب هر دو نوع در یک جلسه قابل انجام است. سونوگرافی لگن معمولا بین ۱۵ تا ۳۰ دقیقه طول می کشد. اگر چیزی غیرعادی به نظر برسد، پزشک ممکن است بیوپسی را پیشنهاد کند.

  • سونوگرافی شکم

برای گرفتن عکس خوب از تخمدان ها و رحم در سونوگرافی شکم، باید مثانه پر داشته باشید، سونوگرافیست دستگاه کوچکی به نام مبدل را روی شکم شما حرکت می دهد.

  • سونوگرافی ترانس واژینال

برای سونوگرافی ترانس واژینال نیازی به مثانه پر نیست. سونوگرافیست مبدل را وارد واژن شما می کند. ممکن است سونوگرافی برای شما ناراحت کننده باشد، اما نباید دردناک باشد.

  • بیوپسی آندومتر

بیوپسی آندومتر در مطب متخصص انجام می شود. یک لوله بلند و نازک به واژن شما وارد می شود تا به آرامی سلول ها را از پوشش رحم جدا کند. سلول ها نزد پاتولوژیست فرستاده می شوند که آنها را زیر میکروسکوپ بررسی می کند. ممکن است ناراحتی مشابهی مانند گرفتگی های پریود بوجود بیاید، بنابراین پزشک ممکن است مصرف داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن را قبل از عمل توصیه کند.

  • هیستروسکوپی و بیوپسی

هیستروسکوپ یک دستگاه تلسکوپ مانند است که از طریق واژن وارد رحم می شود و به متخصص زنان یا انکولوژیست زنان اجازه می دهد تا داخل رحم شما را ببینند. در طی این روش، بافت نیز می تواند برداشته شود (بیوپسی) و برای آزمایش بیشتر به آزمایشگاه فرستاده شود. ممکن است پس از آن مقدار کمی گرفتگی یا خونریزی از واژن خود داشته باشید.

  • آزمایش خون و ادرار

آزمایش خون و ادرار ممکن است برای ارزیابی سلامت عمومی شما و اطلاع رسانی درباره تصمیمات درمانی استفاده شود.

تست های دیگر

اگر سرطان در رحم شما تشخیص داده شود، ممکن است نیاز باشد اسکن های دیگری مانند عکس برداری با اشعه ایکس، سی تی اسکن یا اسکن MRI انجام دهید تا مشخص شود آیا سرطان به سایر قسمت های بدن شما سرایت کرده است یا نه.

برای انواع خاصی از سرطان رحم، مانند سارکوم، ممکن است از اسکن PET استفاده شود.

پس از تشخیص سرطان رحم، فرد ممکن است دچار احساس شوک، ناراحتی، اضطراب یا سردرگمی شود، همه ی این احساسات طبیعی هستند. برای بسیاری از افراد زمان سختی خواهد بود، با این حال برخی دیگر به فعالیت های عادی روزانه خود ادامه می دهند.

درمان سرطان رحم

برای اکثر بیماران، جراحی تنها درمان مورد نیاز خواهد بود، به خصوص اگر سرطان به موقع تشخیص داده شود و به سایر قسمت های بدن گسترش نیافته باشد.

  • جراحی(هیسترکتومی و سالپنگو اوفورکتومی دوطرفه)

رایج ترین روش درمان سرطان رحم، برداشتن رحم و دهانه رحم با جراحی است. این روش هیسترکتومی کامل نامیده می شود. اگر لوله های فالوپ و هر دو تخمدان نیز برداشته شوند، سالپنگو اوفورکتومی دوطرفه نامیده می شود.

تخمدان ها اغلب برای کاهش خطر بازگشت سرطان برداشته می شوند، زیرا تخمدان ها استروژن تولید می کنند، هورمونی که ممکن است باعث رشد سرطان شود.

جراحی را می توان از طریق بریدگی در شکم (لاپاراتومی) و یا لاپاراسکوپی انجام داد. به شما یک بیهوشی عمومی داده خواهد شد. در طول این روش، اگر سرطان گسترش یافته باشد، جراح ممکن است بافت اضافی و یا غدد لنفاوی لگن را بردارد.

برای زنانی که قبل از درمان یائسه نبودند و سپس سالپنگو اوفورکتومی دوطرفه انجام می‌دهند، با برداشتن تخمدان‌هایشان یائسگی را تجربه خواهند کرد. بنابراین، اگر نگران تأثیر جراحی بر باروری خود هستید، مهم است که قبل از شروع درمان با متخصص خود صحبت کنید.

تیم درمان به شما در مورد نحوه مراقبت از خود پس از جراحی، از جمله اجتناب از بلند کردن اجسام، رانندگی و مقاربت جنسی برای مدت کوتاهی در طول بهبودی، توصیه می کند.

  • پرتودرمانی (رادیوتراپی)

پرتودرمانی، استفاده از اشعه ایکس برای کشتن یا آسیب رساندن به سلول های سرطانی، معمولاً به عنوان یک درمان اضافی برای کاهش احتمال عود سرطان استفاده می شود. پرتودرمانی یا به صورت خارجی انجام می شود، جایی که دستگاه پرتو را به سمت سرطان و بافت های اطراف هدایت می کند. یا از داخل بدن (براکی تراپی)، که در آن مواد رادیواکتیو در لوله های نازک در داخل بدن و نزدیک به توده قرار می گیرد. پرتودرمانی در ناحیه لگن ممکن است باعث یائسگی شود.

  • هورمون درمانی

اگر سرطان گسترش یافته و یا عود کرده باشد، در صورتی که جراحی گزینه ی اول نباشد، معمولاً هورمون درمانی انجام می شود. پروژسترون اصلی ترین درمان هورمونی برای زنان مبتلا به سرطان رحم است که به شکل قرص یا تزریق توسط پزشک عمومی یا پرستار در دسترس است، به کوچک کردن برخی از سرطان ها و کنترل علائم کمک می کند.

  • شیمی درمانی

شیمی درمانی برای درمان انواع خاصی از سرطان رحم یا زمانی که سرطان پس از جراحی یا رادیوتراپی عود می کند یا اگر به درمان هورمونی پاسخ نمی دهد استفاده می شود. می توان از آن برای کنترل سرطان و تسکین علائم استفاده کرد.

  • مراقبت تسکینی

در برخی موارد، تیم پزشکی شما ممکن است در مورد مراقبت تسکینی با شما صحبت کند. هدف مراقبت تسکینی بهبود کیفیت زندگی شما با کاهش علائم سرطان است.

علاوه بر کاهش سرعت گسترش سرطان رحم، درمان تسکینی می تواند درد را تسکین داده و به مدیریت سایر علائم کمک کند.

 

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.