فاروکسیفن®

قرص استامینوفن/ اکسی کدون (325 میلی گرم/ 5 میلی گرم و 325 میلی گرم/ 10 میلی گرم)


معرفی

فاروکسیفن® یک داروی ترکیبی حاوی استامینوفن و اکسی کدون می باشد که جهت تسکین دردهای متوسط تا شدید مورد استفاده قرار می گیرد.
فاروکسیفن® _تولیدی شرکت داروسازی فاران شیمی_ به صورت قرص های 325 میلی گرم استامینوفن/ 5 میلی گرم اکسی کدون و 325 میلی گرم استامینوفن/ 10 میلی گرم اکسی کدون در دسترس می باشد. هر 10 قرص در یک بلیستر و هر 3 بلیستر در یک جعبه به همراه بروشور عرضه می شود.

موارد مصرف

تسکین درد متوسط تا شدید به حدی که نیاز به داروهای اپیوئیدی باشد و همچنین در صورتی که تاثیر گزینه های درمانی جایگزین کافی نباشد.

اطلاعات مهم

تعیین دوز

دوز شروع براساس مقدار اکسی کدون تعیین می شود در حالی که حداکثر دوز براساس مقدار استامینوفن محاسبه می گردد.
بزرگسالان: تیتراسیون دوز تا دستیابی به اثرات ضددرد مناسب صورت گیرد.
دوز شروع براساس مقدار اکسی کدون: 5 میلی گرم (درد متوسط) یا 10-20 میلی گرم (درد شدید). دوزها بر حسب نیاز هر 4 تا 6 ساعت تجویز می شود. مقدار استامینوفن نباید از 4 گرم در روز بیش تر شود.

نارسایی کلیوی:
تنظیم دوز ضروری نیست؛ با حداقل مقدار از گستره دوز شروع و با احتیاط تجویز شود. با دقت تنظیم دوز را انجام دهید و بیمار را تحت نظر داشته باشید.

نارسایی کبدی:
تنظیم دوز ضروری نیست؛ با حداقل مقدار از گستره دوز شروع و با احتیاط تجویز شود. با دقت تنظیم دوز را انجام دهید و بیمار را تحت نظر داشته باشید.

اطفال:
ضددرد متوسط: 0.1 تا 0.2 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در هر دوز، هر 4 تا 6 ساعت بر حسب نیاز؛ حداکثر دوز شروع اکسی کدون: 5 میلی گرم در هر دوز.
ضددرد شدید: 0.2 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در هر دوز، هر 4 تا 6 ساعت بر حسب نیاز؛ حداکثر دوز شروع اکسی کدون: 10 میلی گرم در هر دوز.

تیتراسیون دوز تا دستیابی به اثرات ضددرد مناسب صورت گیرد؛ حداکثر دوز روزانه استامینوفن: 75 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در هر روز و نباید از 4 گرم در روز بیش تر شود؛ در هر 24 ساعت بیش تر از 5 دوز تجویز نشود.

سالمندان:
با احتیاط و با حداقل مقدار از گستره دوز شروع، تجویز شود؛ تیتراسیون دوز به آهستگی انجام شود.

نحوه تجویز

می توان به منظور کاهش بروز ناراحتی گوارشی، همراه با غذا تجویز نمود.

تداخلات ماژور (گروه خطر X)
Azelastine (Nasal), Bromperidol, Conivaptan, Eluxadoline, Fusidic Acid (Systemic), Idelalisib, Opioids (Mixed Agonist/ Antagonist), Orphenadrine, Oxomemazine, Paraldehyde, Thalidomide .

بارداری

مصرف طولانی مدت حین بارداری ممکن است به بروز سندرم قطع اپیوئید در نوزاد منجر شود که در صورت عدم تشخیص و درمان، تهدید کننده حیات است. اگر مصرف اپیوئید برای دوره طولانی مدت در خانم باردار ضروریست، بیمار را بابت خطر بروز این سندرم در نوزاد آگاه کرده و از در دسترس بودن درمان مناسب، اطمینان حاصل کنید.

شیردهی

استامینوفن و اکسی کدون هر دو در شیر انسان ترشح می شوند؛ به دلیل احتمال بروز عوارض ناخواسته جدی در نوزاد شیرخوار، شیردهی در حین درمان با فاروکسیفن® توصیه نمی شود.

موارد منع مصرف و احتیاطات

موارد منع مصرف

ازدیاد حساسیت (آنافیلاکسی) به اکسی کدون، استامینوفن یا هر جزئی از فرمولاسیون؛ دپرسیون شدید تنفسی؛ آسم برونشیال شدید یا حاد (در شرایط بدون نظارت یا در نبود تجهیزات احیاء)؛ انسداد مجاری گوارشی مانند ایلئوس پارالیتیک.

هشدارها/ احتیاطات

دپرسیون سیستم عصبی مرکزی: این دارو ممکن است توانایی های ذهنی یا فیزیکی را مختل کند؛ بایستی بیماران در خصوص انجام فعالیت هایی که نیاز به هوشیاری دارند (مانند رانندگی یا کار با ماشین آلات)، محتاط باشند.
یبوست: به منظور کاهش بروز یبوست بایستی اقدامات پیشگیرانه (نظیر مصرف نرم کننده های مدفوع، افزایش مصرف فیبر) توصیه شود.
سمیت کبدی: مصرف استامینوفن در مواردی به نارسایی حاد کبدی منجر شده است. در بیش تر موارد آسیب کبدی در صورت مصرف بیش از 4 گرم استامینوفن در روز و اغلب مصرف بیش از یک فرآورده حاوی استامینوفن رخ داده است. خطر مذکور در صورت مصرف هم زمان استامینوفن با الکل، سابقه بیماری کبدی و دریافت بیش تر از یک داروی حاوی استامینوفن افزایش می یابد.
واکنش های ازدیاد حساسیت: ازدیاد حساسیت و واکنش های آنافیلاکتیک گزارش شده است. در صورت بروز اولین علائم بثورات پوستی یا هرگونه علامت ازدیاد حساسیت دیگر، دارو را قطع کنید.
افت فشار خون (افت فشار خون وضعیتی و سنکوپ): در بیماران با هیپوولمی، بیماریهای قلبی-عروقی (مانند انفارکتوس میوکارد حاد)، یا مصرف کنندگان داروهایی که اثرات افت فشار خون را تشدید می کنند (فنوتیازین ها یا داروهای بیهوش کننده عمومی) با احتیاط تجویز شود. علائم افت فشار خون را به دنبال شروع یا تنظیم دوز پایش کنید.
دپرسیون تنفسی: علائم دپرسیون تنفسی را به ویژه حین شروع درمان یا به دنبال افزایش دوز، پایش کنید.
کمبود آنزیم گلوکوز-6-فسفات دهیدروژناز: با احتیاط تجویز شود.
واکنش ازدیاد حساسیت به فنانترن: در بیماران با سابقه حساسیت به سایر آگونیست های اپیوئیدی مشتق فنانترن (هیدروکدون، هیدرومورفون، لوورفانول، کدئین، اکسی مورفون) با احتیاط تجویز کنید.

عوارض جانبی

سیستم عصبی مرکزی: سرگیجه، سردرد، گیجی، خستگی، بی خوابی.
پوستی: خارش، بثورات پوستی، اریتم، تاول پوستی.
اندوکرین و متابولیک: گرگرفتگی.
گوارشی: تهوع، یبوست، استفراغ، سوء هاضمه، خشکی دهان.
تنفسی: سرفه.
EnglishIran