فاروکسی:

قرص سریع رهش اکسی کدون هیدروکلراید

معرفی قرص فاروکسی® ، تولید شرکت داروسازی فاران شیمی، حاوی اکسی کدون هیدروکلراید است. اکسی کدون در دسته داروهای ضد درد مخدر قرار دارد. فاروکسی در سه دوز 5 میلی گرم ، 15 میلی گرم و 30 میلی گرم برای تجویز خوراکی موجود میباشد. هر 10 قرص از هر دوز در یک بلیستر و هر 3 بلیستر در یک جعبه به همراه بروشور عرضه می شود.
اکسی کدون آگونیست اپیوئیدی نیمه صناعی بوده که به منظور کنترل درد استفاده میشود، از دیگر اثرات داروی اکسی کدون میتوان به کنترل اضطراب، احساس آرامش و سرخوشی اشاره کرد. این اثرات با تاثیر بر گیرنده های اپیوئیدی (خصوصاً μ) در سیستم عصبی مرکزی ظاهر می شود.
اکسی کدون به گیرنده ی اپیوئیدی μ متصل شده و باعث فعال شدن آن میشود این دارو برقراری اتصال و اعمال اثری بر گیرنده اپیوئیدی κ ندارد. این عملکرد انتخابی سبب اثر تسکین درد داروی اکسی کدون میباشد و اثراتی مانند سایکوتومیمتیک ،دیسفوریا، دیورز ناشی از تحریک و فعال شدن گیرنده κ را به دنبال نخواهد داشت.

موارد مصرف:

قرص فاروکسی® ، فرمولاسیون خوراکی سریع رهش اکسی کدون هیدروکلراید است که برای تسکین درد متوسط تا شدید (درد حاد) در شرایطی که صلاح بر تجویز ضد درد اپیوئیدی برای فرد میباشد، تجویز میشود.
قرص فاروکسی® به عنوان یک ضد درد بعد از عمل های جراحی (postoperative analgesia) موثر بوده و یک جایگزین منطقی و پذیرفته شده برای مسکن های اپیوئیدی داخل وریدی می باشد.

اطلاعات مهم

تعیین دوز

*همه دوز ها تا دستیابی به اثر مناسب باید تنظیم شوند.

بزرگسالان دوز شروع: 5 تا 15 میلی گرم هر 4 تا 6 ساعت در صورت نیاز.
حداکثر گستره دوز: 5 تا 30 میلی گرم در هر دوز، هر 4 تا 6 ساعت.

نارسایی کلیوی؛
CrCl ≥ 60 mL/minute : نیازی به تنظیم دوز نمیباشد.
CrCl < 60 mL/minute : ‏‎ 33 تا 50 درصد از دوز شروع توصیه میشود. ‏‎

نارسایی کبدی؛
33 تا 50 درصد از دوز شروع توصیه میشود( تنظیم دوز به دقت انجام شود).

کودکان
دوز شروع؛
نوزادان ≤ 6 ماه :
0.025 تا 0.05 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن نوزاد برای یک دوز، هر 4 تا 6 ساعت در صورت نیاز.
نوزادان > 6 ماه و کودکان زیر 12 سال:
وزن بیمار < 50کیلوگرم ؛
دوز شروع: 0.1 تا 0.2 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بیمار برای یک دوز، هر 4 تا 6 ساعت در صورت نیاز.
حداکثر گستره دوز: 5 تا 10 میلی گرم در هر دوز.
وزن بیمار ≥ 50کیلوگرم؛
دوز شروع: 5 تا 10 میلی گرم هر 4 تا 6 ساعت در صورت نیاز.
حداکثر گستره دوز: 20 میلی گرم در هر دوز.

نارسایی کلیوی؛
GFR ≥ 50 mL/minute/1.73 m2 : نیازی به تنظیم دوز نمی باشد.
GFR 10 _ 50 mL/minute/1.73 m2 : ‏‎ 75 درصد از دوز معمول.‏‎
GFR <10 mL/minute/1.73 m2 : ‏‎ 50 درصد از دوز معمول.‏‎
افراد همودیالیزی : ‏‎ 50درصد از دوز معمول بعد از انجام همودیالیز. ‏‎
افراد دیالیز صفاقی : ‏‎ 50 درصد از دوز معمول .‏‎

نارسایی کبدی؛
33 تا 50 درصد از دوز معمول توصیه میشود( تنظیم دوز به دقت انجام شود).

نحوه تجویز

بیماران باید داروی خود را به صورت شبانه روزی در ساعات مشخص مصرف کنند تا از بروز مجدد درد( به جای درمان درد پس از وقوع آن) جلوگیری کنند.
3 تا 7 روز بعد از تعیین دوز 24 ساعته مورد نیاز بیمار، میتوانید درمان را با قرص های فاروکسی® آهسته رهش _ تولید شده توسط شرکت داروسازی فاران شیمی _ ادامه دهید.
فاروکسی® را میتوانید همراه با غذا و یا بدون غذا تجویز کنید. از جویدن، خرد کردن و حل کردن دارو پرهیز شود.

تداخلات ماژور (گروه خطر X)

Azelastine (Nasal), Bromperidol, Conivaptan, Eluxadoline, Fusidic Acid (Systemic), Idelalisib, Opioids (mixed agonist/ antagonist), Orphenadrine, Oxomemazine, Paraldehyde, Thalidomide.

بارداری

فاروکسی® درمان رایج درد حین زایمان و یا بلافاصله پس از وضع حمل و دردهای غیر سرطانی مزمن در خانم های باردار یا خانم هایی که احتمال باردار شدن در مورد آنها وجود دارد، نمی باشد.

شیردهی

فاروکسی® در شیر مادر ترشح میشود. در طی درمان با فاروکسی® شیردهی توصیه نمی شود.
موارد منع مصرف و احتیاطات

موارد منع مصرف

حساسیت (آنافیلاکسی / آنژیوادم ) به فاروکسی® یا هر جزئی از فرمولاسیون.
بیماران با شوک گردش خون (with circulatory shock ) و کوما.
آسم برونشیال و دپرسیون تنفسی قابل توجه.
بیماران با انسداد دستگاه گوارش و ایلئوس فلج شده.

هشدارها/ احتیاطات

نگرانی های مربوط به عوارض جانبی؛

دپرسیون سیستم عصبی مرکزی: ممکن است باعث دپرسیون سیستم عصبی مرکزی شود که سبب ناتوانی های جسمی یا مغزی می شود.
یبوست : ممکن است باعث یبوست شود، که در بیماران مبتلا به آنژین ناپایدار و بیماران تجربه انفارکتوس میوکارد (MI) ممکن است مشکل ساز می باشد. برای کاهش احتمال بروز یبوست، اقدامات پیشگیرانه (به عنوان مثال ، ملین ها ، افزایش فیبر رژیم غذایی و ...) را در نظر بگیرید.
افت فشار خون: ممکن است باعث افت شدید فشار خون شود (افت فشار خون وضعیتی و سنکوپ)، در بیماران با هیپوولمی، بیماریهای قلبی-عروقی (مانند انفارکتوس میوکارد حاد)، یا داروهایی که اثرات افت فشار خون را تشدید می کنند (فنوتیازین ها یا داروهای بیهوش کننده عمومی) با احتیاط تجویز کنید.
ازدیاد حساسیت به فنانترن: در بیمارانی که واکنش های ازدیاد حساسیتی به سایر آگونیست های اپیوئیدی مشتق شده از فنانترن (codeine ,hydrocodone ,hydromorphone ,levorphanol oxymorphone) دارند با احتیاط تجویز شود.
دپرسیون تنفسی: ممکن است خطرات جدی و تهدید کننده حیات و دپرسیون تنفسی کشنده اتفاق بیافتد، در زمان شروع و افزایش دوز حتما بیمار از این جهت مانیتور شود.

مشکلات دارو درمانی همزمان؛

تداخلات CYP 3A4: استفاده همزمان با تمام مهارکننده های CYP3A4 ممکن است منجر به افزایش غلظت پلاسمایی اکسی کدون شود ، که می تواند اثرات دارویی نامطلوب را افزایش داده یا طولانی کند و همچنین ممکن است موجب بروز دپرسیون تنفسی کشنده شود.
بنزودیازپین ها یا سایر داروهای سرکوب کننده CNS: استفاده همزمان داروهای اپیوئیدی با بنزودیازپین ها یا سایر سرکوب کننده های CNS ، از جمله الکل، ممکن است منجر به بروز حالت بیهوشی ، دپرسیون تنفسی، کوما و مرگ شود.

بیماران با بیماری زمینه ای

بیماران کاشکتیک و دیابتیک: با احتیاط تجویز کنید. احتمال بیشتر بروز دپرسیون تنفسی بحرانی حتی در دوزهای درمانی وجود دارد.
سالمندان: با احتیاط تجویز کنید. جایگزینی ضد درد های غیر اپیوئیدی را مد نظر قرار دهید.
نوزادان؛ سندرم ترك در نوزادان: استفاده طولانی مدت از داروهای اپیوئیدی در دوران بارداری می تواند باعث بروز سندرم ترك در نوزادان شود که اگر توسط پزشک متخصص کودکان تشخیص داده و درمان نشود ، می تواند تهدیدكننده زندگی باشد. اگر استفاده از داروهای اپیوئیدی به مدت طولانی در یک زن باردار مورد نیاز است، به بیمار درمورد خطر ابتلا به سندرم ترک در نوزاد اطلاع رسانی کنید و از در دسترس بودن درمان مناسب برای نوزاد اطمینان حاصل کنید. علائم و نشانه های سندرم ترک در نوزاد شامل تحریک پذیری ، بیش فعالی و الگوی خواب غیر طبیعی ، گریه زیاد ، لرزش ، استفراغ ، اسهال و عدم افزایش وزن میباشد. شروع ، مدت و شدت سندرم ترک، بستگی به داروی اپیوئیدی استفاده شده، مدت زمان مصرف آن توسط مادر و میزان و سرعت حذف دارو توسط نوزاد دارد.
سوءمصرف : احتمال سوءمصرف بیماران و سایر افراد در معرض خطر اعتیاد، مصرف بیش از حد (overdose) و مرگ وجود دارد. خطر سوءمصرف برای هر بیمار را قبل از تجویز ارزیابی کنید. مرتباً بیماران را به منظور جلوگیری از بروز چنین مواردی، تحت نظارت داشته باشید.

عوارض جانبی

سیستم عصبی مرکزی: خواب آلودگی ، سردرد ، سرگیجه
پوستی: خارش
دستگاه گوارش: حالت تهوع ، یبوست، استفراغ
سایر: تب
EnglishIran